خطايى ، على اكبر

مقدمه 59

خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )

بايد گفته شود كه اغلب نويسندگان تاريخ نقاشى ايران به احوال محمد زمان اشاراتى كرده‌اند و آقاى يحيى ذكاء آن مراجع را برشمرده است . پس از ايشان آقاى محمد على كريم‌زادهء تبريزى در جلد دوم كتاب مفيد « احوال و آثار نقاشان قديم ايران » ( لندن ، 1369 ) به تفصيلى پرداخته و مخصوصا كوشيده است محمد زمان نقاش را كسى بداند غير از محمد زمان فرنگى خوان تا شائبهء مسيحى بودن ازو دور شود . صفحات 727 - 814 كتاب مذكور ديده شود . نيز مقاله‌هاى محمد تقى احسانى در « ره‌آورد » ش 7 و 8 ( 1364 ) : 151 - 153 و هادى هدايت در فصلنامهء هنر ، ش 11 ( 1365 ) : 66 - 87 ديده شود .